๒. สุปปิยเถรคาถา

[๑๖๙] บุคคลผู้มีความเพียร ถึงจะแก่ แต่เผากิเลสให้เร่าร้อน พึงบรรลุ นิพพานอันไม่รู้จักแก่ ไม่มีอามิส เป็นธรรมสงบอย่างยิ่ง เกษมจากโยคะอย่างยอดเยี่ยม. ๓. โสปากเถรคาถา สุภาษิตเกี่ยวกับเมตตา

เล่มที่ ๒๖ ขุททกนิกาย วิมาน-เปตวัตถุ-เถร-เถรีคาถา๑๖๙

ที่มาและฉบับอื่นของ “๒. สุปปิยเถรคาถา