พระสุตตันตปิฎก · ๑๔. อสัมปทานวรรค
๑. อสัมปทานชาดก
เล่มที่ ๒๗ · ข้อ ๑๓๑ · บรรทัด ๘๖๗
อ่านเนื้อความ
ตัวบทข้างล่างคัดมาจาก 84000.org ตามตำแหน่งที่ระบุไว้ข้างบน สลับฉบับได้จากปุ่ม ส่วนอรรถกถาและฉบับมหาจุฬาฯ อยู่ที่ต้นทาง
[๑๓๑] ความไมตรีของผู้ใดผู้หนึ่งซึ่งเป็นคนพาล ย่อมเป็นโทษแตกร้าวจากกัน เพราะไม่รับของไว้ เพราะฉะนั้น เราจึงรับเอาข้าวลีบกึ่ง มานะไว้ ด้วยมาคิดว่า ความไมตรีของเราอย่าได้แตกร้าวเสียเลย ขอให้ไมตรีของ เรานี้ ดำรงยั่งยืนต่อไปเถิด. จบ อสัมปทานชาดกที่ ๑. ๒. ปัญจภีรุกชาดก ว่าด้วยความสวัสดี
ฉบับหลวง เล่มที่ ๒๗ ข้อ ๑๓๑ หน้าที่ ๔๓ · ที่มา 84000.org
อรรถกถาของเล่มนี้ค้นได้ด้วย ⌘K แต่ไม่ได้พิมพ์ไว้ตรงนี้ เพราะสิ่งที่เก็บไว้เป็นอรรถกถาของทั้งเล่ม ไม่ใช่ของหัวข้อนี้โดยเฉพาะ — กดปุ่มอรรถกถาข้างล่างเพื่อไปยังจุดที่ตรงกับหัวข้อนี้ที่ 84000.org
หัวข้ออื่นใน๑๔. อสัมปทานวรรค
- ๒. ปัญจภีรุกชาดกข้อ ๑๓๒ · บรรทัด ๘๗๕
- ๓. ฆตาสนชาดกข้อ ๑๓๓ · บรรทัด ๘๘๑
- ๔. ฌานโสธนชาดกข้อ ๑๓๔ · บรรทัด ๘๘๙
- ๕. จันทาภชาดกข้อ ๑๓๕ · บรรทัด ๘๙๖
- ๖. สุวรรณหังสชาดกข้อ ๑๓๖ · บรรทัด ๙๐๑
- ๗. พัพพุชาดกข้อ ๑๓๗ · บรรทัด ๙๐๗
- ๘. โคธชาดกข้อ ๑๓๘ · บรรทัด ๙๑๓
- ๙. อุภโตภัฏฐชาดกข้อ ๑๓๙ · บรรทัด ๙๑๙
- ๑๐. กากชาดกข้อ ๑๔๐ · บรรทัด ๙๒๔