พระสุตตันตปิฎก · ๔. กุลาวกวรรค
๓. สัมโมทมานชาดก
เล่มที่ ๒๗ · ข้อ ๓๓ · บรรทัด ๒๒๕
อ่านเนื้อความ
ตัวบทข้างล่างคัดมาจาก 84000.org ตามตำแหน่งที่ระบุไว้ข้างบน สลับฉบับได้จากปุ่ม ส่วนอรรถกถาและฉบับมหาจุฬาฯ อยู่ที่ต้นทาง
[๓๓] สมฺโมทมานา คจฺฉนฺติ ชาลมาทาย ปกฺขิโน ยทา เต วิวทิสฺสนฺติ ตทา เอหินฺติ เม วสนฺติ ฯ สมฺโมทมานชาตกํ ตติยํ ฯ @เชิงอรรถ: ๑ ม. มาเม ฯ ๒ ม. เวฬุริยวณฺณูปนิภา ฯ
ซ่อนที่มาต่าง
สองแหล่งเก็บเรื่องเดียวกันนี้ไว้ไม่ตรงกัน ที่ขีดไว้ข้างบนคือจุดที่ต่าง ข้างล่างคือคำอ่านของแต่ละฝั่ง ห้องสมุดนี้ไม่ได้ตัดสินว่าฝั่งไหนถูก — เก็บไว้ทั้งคู่ให้เห็นกับตา
- ฯ @เชิงอรรถ: ๑
- ฯ #๑E-Tipitaka
- —
- ฯ ๔ มจฺฉชาตกํE-Tipitaka
บาลีอักษรไทย เล่มที่ ๒๗ ข้อ ๓๓ หน้าที่ ๑๑ · ที่มา 84000.org
อรรถกถาของเล่มนี้ค้นได้ด้วย ⌘K แต่ไม่ได้พิมพ์ไว้ตรงนี้ เพราะสิ่งที่เก็บไว้เป็นอรรถกถาของทั้งเล่ม ไม่ใช่ของหัวข้อนี้โดยเฉพาะ — กดปุ่มอรรถกถาข้างล่างเพื่อไปยังจุดที่ตรงกับหัวข้อนี้ที่ 84000.org