ท่านเศรษฐีกล่าวว่า แม่คุณ เจ้าลูกคนนี้ มีปกติกินยากเรื่อยมาทีเดียว เอาเถิด พ่อจะให้มนต์สำหรับผูกปากมันไว้แก่เจ้า เจ้าจงเรียนมนต์นั้นไว้ให้ดี เมื่อลูกเราบ่นในเวลากินข้าวละก็ เจ้าจงยืนกล่าวตรงหน้าตามข้อความที่เรียนไว้ แล้วให้นางเรียนคาถา.

พักอยู่สองสามวัน ก็กลับพระนครพาราณสีตามเดิม.

ฝ่ายกฏาหกะขนขาทนียโภชนียาหารมากมายตามไปส่ง ให้ทรัพย์เป็นอันมาก แล้วกราบลากลับ.

ตั้งแต่เวลาที่พระโพธิสัตว์กลับไปแล้ว เขายิ่งเย่อหยิ่งมากขึ้น. วันหนึ่ง เมื่อธิดาเศรษฐีน้อมนำโภชนะมีรสเลิศต่างๆ เข้าไปให้ ถือทัพพี คอยปรนนิบัติอยู่ เขาเริ่มติเตียนอาหาร.