นางกล่าวว่า เอามันไปเสียเถิด ฉันไม่ดื่ม.

มาณพกล่าวว่า เจ้าจักดื่มตามใจชอบของตนไม่ได้ แล้วคว้าเชือก กล่าวว่า เจ้าจงดื่มยาที่เหมาะแก่โรคของตน หรือมิฉะนั้น ก็จงทำงานให้สมควรแก่ภัตรที่บริโภค.

แล้วกล่าวคาถานี้ ความว่า

“ ดูก่อนนางผู้โกสิยะ เจ้าจงกินยาให้สมกับที่อ้างว่าป่วย หรือจงทำงานให้สมกับอาหารที่บริโภค เพราะถ้อยคำกับการกินของเจ้าทั้งสองอย่าง ไม่สมกันเลย ” ดังนี้.