ในบทเหล่านั้น บทว่า ทุมสาขโคจโร ได้แก่ ลิง เพราะลิงนั้นหาอาหารบนกิ่งไม้ กิ่งไม้เหล่านั้นเป็นโคจร คือเป็นที่เที่ยวสัญจรไปมาของมัน เพราะฉะนั้น จึงเรียกว่าสัตว์ผู้เที่ยวไปตามกิ่งไม้. เรียกพระราชาว่า ชนินฺท เพราะพระราชาชื่อว่าเป็นจอมชน เพราะความเป็นใหญ่ยิ่ง.

บทว่า กฬายมุฏฺฐึ ได้แก่ ลูกเดือยกำหนึ่ง. เกจิอาจารย์กล่าวว่า กาฬราชมาสมุฏฺฐึ บ้าง (ถั่วดำ ถั่วราชมาส).

บทว่า อวกิริย ได้แก่ สาดทิ้ง. บทว่า เกวลํ คือ ทั้งหมด.

บทว่า คเวสติ คือ หาเมล็ดเดียวที่ตกลงบนพื้นดิน.