ในบทเหล่านั้น บทว่า ชนิตํ เม ภวิตํ เม ได้แก่ นี้เป็นที่เกิดของเรา นี้เป็นที่เติบโตของเรา.

บทว่า อิติ ปงฺเก อวสฺสยึ ความว่า เราอาศัย คือนอน คือสำเร็จการอยู่ในเปือกตมนี้ เพราะเหตุนี้.

บทว่า อชฺฌภวิ ได้แก่ ครอบงำคือให้ถึงความพินาศ. เรียกช่างหม้อว่า ภัคควะ ภัคควะนี้เป็นบัญญัตินามและโคตรของช่างหม้อ.

บทว่า สุขํ ได้แก่ ความสบายทางกายและทางจิต.