พระเจ้าทธิวาหนะเสด็จไปพระอุทยาน เสวยผลมะม่วง ไม่อาจจะทรงกลืนเยื่อมะม่วง ซึ่งตกถึงพระโอฐได้ คล้ายน้ำฝากสะเดา ต้องทรงขากถ่มทิ้ง. ครั้งนั้น พระโพธิสัตว์ได้เป็นผู้สอนอรรถและธรรมของพระองค์

พระราชาจึงปรึกษากะพระโพธิสัตว์ว่า ดูก่อนบัณฑิต ต้นไม้นี้มิได้บกพร่องต่อการดูแลมาก่อนเลย เมื่อเป็นเช่นนั้น ผลของมันก็เกิดขมขึ้นมาได้ อะไรหนอเป็นเหตุ.

เมื่อจะรับสั่งถาม จึงตรัสคาถาแรกว่า :-

แต่ก่อนมา มะม่วงต้นนี้บริบูรณ์ด้วยสี กลิ่น และรส ได้รับการบำรุงอยู่แต่เดิม เหตุไรจึงมีผลขมไปได้.