บทว่า สพฺภิเรว คือ พวกบัณฑิตนั่นเอง. บทว่า สมาเสถ ได้แก่ พึงกระทำ.

บทว่า สนฺถวํ ได้แก่ สนิทสนมฐานมิตร. แต่ไม่ควรทำความสนิทสนมด้วยตัณหากับใครๆ.

บทว่า นหาปิโต ได้แก่ กุฎุมพีช่างกัลบก. บาลีว่า นฺหาปิโต ก็มี.

เทวดาประจำสมุทรยืนอยู่บนอากาศแสดงธรรมกล่าวสอนอย่างนี้แล้ว จึงพาพญานาคกลับไปวิมานของตน.