ในบทเหล่านั้น บทว่า สุขํ ชีวิตรูโปสิ ความว่า ท่านดำรงอยู่ในความสุข เช่นกับมีชีวิตอยู่ด้วยความสุข คือดุจบริหารให้มีความสุข.

บทว่า รฏฺฐา คือ จากที่ที่วุ่นวายด้วยมนุษย์.

บทว่า วิวนมาคโต คือ เข้าป่าอันเป็นที่ไม่มีน้ำ.

บทว่า รุกฺขมูเล คือ ใกล้ต้นไม้.