พระราชาพาราณสีในครั้งนั้น คือ เราตถาคต นี้เอง

อำมาตย์นั้นรู้ว่า พระราชากราบทูลแด่พระศาสดา ตั้งแต่นั้นมา ก็ไม่อาจทำกรรมนั้น.

จบ อรรถกถาขันติวรรณนชาดกที่ ๕

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๑,๙๔๘

อรรถกถา ฉบับแปลไทย เป็นงานของผู้แปลและผู้จัดพิมพ์ฉบับแปล คัดมาตามต้นฉบับโดยไม่แก้ถ้อยคำ แสดงภายใต้ เงื่อนไขนี้ หากเจ้าของประสงค์ให้นำออก แจ้งที่ saddhammadana@gmail.com จะนำออกทันที

ที่มาและฉบับอื่นของ “๕. ขันติวรรณนชาดก”