บทว่า ปริวาเรน อตฺถิโก คือ มีความต้องการด้วยบริวารให้ยิ่งขึ้นไป.

บทว่า มหตึ ภูมึ ได้แก่ สมบัติใหญ่.

บทว่า ราชาสิ สพฺพทาฐินํ คือ ได้เป็นราชาแห่งสัตว์มีเขี้ยวงาทั้งหมด.

บทว่า โส ฯเปฯ โหติ ความว่า บุรุษผู้ถึงพร้อมด้วยบริวารนั้น ชื่อว่าเป็นใหญ่ในบริวารเหล่านั้น.