บทว่า สิคาโล วิย ทาฐินํ ได้แก่ ได้เป็นใหญ่เหมือนสุนัขจิ้งจอกได้เป็นใหญ่กว่าสัตว์มีเขี้ยวงาฉะนั้น ทีนั้น เขาถึงความประมาท ก็ย่อมถึงความพินาศ เพราะอาศัยบริวารนั้น ดุจสุนัขจิ้งจอกฉะนั้น.

สุนัขจิ้งจอกในครั้งนั้น ได้เป็น เทวทัต ในครั้งนี้

พระราชาได้เป็น สารีบุตร

ส่วนปุโรหิต คือ เราตถาคต นี้แล. จบ อรรถกถาสัพพทาฐชาดกที่ ๑