บทว่า อารกา ปริวชฺชเย นี้ ท่านแสดงว่า บุรุษผู้เป็นบัณฑิตรู้อย่างนี้ว่า ธรรมดาหญิงเหล่านี้ ไม่อิ่มเมถุนธรรมเป็นต้น ตายแล้วย่อมจมลงในนรกเหล่านี้ เมื่อตนจมลงอย่างนี้ จักเกิดมีความสุขแก่ใครอื่น พึงเว้นหญิงแม้เหล่านี้เสียให้ห่างไกลทีเดียว.

บทว่า ฉนฺทสา วา ธเนน วา ความว่า หญิงเหล่านี้ย่อมเข้าไปเสวนา คือคบหาบุรุษใด เพราะความพอใจ คือความชอบใจ ความรักใคร่ของตน หรือเพราะทรัพย์ที่ได้ด้วยการจ้าง.

บทว่า ชาตเวโท แปลว่า ไฟ.

จริงอยู่ ไฟนั้นชื่อว่าชาตเวโท เพราะพอเกิดเท่านั้นก็เสวยได้ เป็นสภาพที่เสวย คือปรากฎ. ไฟนั้นย่อมไหม้ฐานที่ คือเหตุได้แก่ที่ของตนฉันใด แม้หญิงเหล่านั้นก็ฉันนั้นเหมือนกัน ย่อมซ่องเสพกับบุรุษใด ย่อมไหม้ คือเผาทันทีซึ่งบุรุษนั้นแม้ผู้ประกอบด้วยทรัพย์ ยศ ศีล และปัญญา กระทำให้สมบัตินั้นไม่ควรเกิดขึ้นอีกโดยทำทรัพย์เป็นต้นเหล่านั้นให้พินาศไป.