บทว่า ปทวิญฺญาณํ ความว่า ยังไม่บรรลุถึงวิญญาณบท คือโกฏฐาสแห่งโสตวิญญาณ.

บทว่า เต โหนฺติ ปรปตฺติยา ความว่า อันธพาลปุถุชนเหล่านั้นคล้อยตามเสียงคนอื่น สำคัญการเล่าลือ กล่าวคือเสียงของคนอื่นนั้นเท่านั้นว่าเป็นสำคัญ จึงเป็นผู้เชื่อต่อคนอื่นเท่านั้น เพราะยังไม่ถึงวิญญาณบท ทางแห่งความรู้แจ้ง คือเชื่อถ้อยคำของผู้อื่นแล้วกระทำตามๆ ไป.

บทว่า สีเลน ได้แก่ ผู้ประกอบด้วยศีลอันมาโดยอริยมรรค.

บทว่า ปญฺญายุปสเม รตา ความว่า ยินดีในความสงบ ระงับกิเลสด้วยปัญญาอันมาด้วยมรรคเหมือนกัน.