บทว่า วิสกามา สโมหิตา ความว่า แม้ในจำพวกมนุษย์ วัตตุกาม ๕ มีรูปเป็นต้นนี้นั้นแหละ ฝัง คือวางอยู่ในที่นั้นๆ วัตถุกาม ๕ นั้นพึงทราบว่าเป็นยาพิษ เหมือนยาพิษที่ยักษ์ฝัง คือวางไว้ในหนทางใหญ่ในดงวัตตทีนั้น ฉะนั้น.

บทว่า อามิสํ พนฺธนญฺเจตํ ความว่า ธรรมดาว่า กามคุณห้านี้ ชื่อว่าเป็นเหยื่ออันนายพรานเบ็ด คือมารใส่ล่อชาวโลกผู้เป็นสัตว์ที่มีอันจะต้องตายเป็นสภาวะนี้ และชื่อว่าเป็นเครื่องจองจำมีประการต่างๆ มีชื่อเป็นต้นเป็นประเภท เพราะไม่ยอมให้ออกไปจากภพน้อยภพใหญ่ ด้วยประการอย่างนี้.

บทว่า มจฺจุวโส คุหาสโย ความว่า ความตายชื่อว่ามัจจุวสะ เพราะมีถ้ำคือร่างกายเป็นที่อยู่.

บทว่า เอวเมว อิเม กาเม ได้แก่ กามเหล่านี้ที่ฝังอยู่ในร่างกายนั้นๆ เหมือนยาพิษที่ยักษ์วางไว้ในหนทางใหญ่ในดงชื่อว่าวัตตนี ฉะนั้น.