บทว่า อุปจฺจคา ความว่า บัณฑิตเหล่านั้นพึงทราบว่า ชื่อว่าผู้ล่วงไปได้แล้ว. อีกอย่างหนึ่ง อธิบายว่า ย่อมก้าวล่วงไป.

พระศาสดา ครั้นทรงประกาศสัจจะแล้ว จึงทรงประชุมชาดก ในเวลาจบสัจจะ ภิกษุผู้กระสันจะสึกดำรงอยู่ในโสดาปัตติผล.

พ่อค้าเกวียนในครั้งนั้น ได้เป็น เราตถาคต ฉะนี้แล. จบ อรรถกถาคุมพิยชาดกที่ ๖