บทว่า มนฺเตน ได้แก่ ด้วยการถือเอาความคิดกับบัณฑิตทั้งหลาย.

บทว่า สุภาสิเตน ได้แก่ ด้วยคำพูดอันน่ารัก.

บทว่า อนุปฺปทาเนน ได้แก่ ด้วยการให้สินบน.

บทว่า ปเวณิยา ได้แก่ ด้วยตระกูลวงศ์.