เมื่อจะส่งข่าวไปหาลูก จึงกล่าวคาถาที่ ๑ ว่า :-

ข้าแต่ท่านพราหมณ์ ถ้าหากท่านไปป่าอัญชัน เมืองสาเกตไซร้ ท่านจงบอกลูกผู้เกิดแต่อกของฉัน ชื่อนันทิยะว่า พ่อแม่ของเจ้าแก่แล้วและพวกเขาอยากจะพบเจ้า.

คาถานั้นมีเนื้อความว่า

ท่านพราหมณ์ ถ้าหากท่านไปเมืองสาเกตไซร้ ในเมืองสาเกตมีสวนชื่อว่าอัญชนวัน ในสวนนั้น มีเนื้อชื่อว่านันทิยะผู้เป็นบุตรของฉัน ท่านพึงบอกเขาว่า มารดาบิดาของเจ้าแก่แล้วอยากจะพบเจ้า ตลอดเวลาที่ยังไม่ตาย.