บรรดาบทเหล่านั้น บทว่า กลกํ ได้แก่ แพะ.

บทว่า ปณฺฑิตา ความว่า ผู้สมบูรณ์ด้วยญาณพูดถึงแพะนั้นว่าโง่ ได้ทราบว่าพูดจริง.

บทว่า ปสฺส เป็นคำเรียกเตือน ความหมายว่า จงดูเถิด.

บทว่า น พุชฺฌติ ความว่า ไม่รู้ว่าการกระทำนั้นไม่ควร.