บทว่า ทูตวิปฺปหิตานิ จ ความว่า การส่งสารที่ฉันผู้ที่เขาผูกหนังสือไว้ที่คอ แล้วส่งไปโดยบอกว่า จงถวายแก่พระราชาชื่อโน้น แล้วก็เดินไปวันเดียวเท่านั้นตั้งร้อยโยชน์

บทว่า น นูน ราชา ชานาติ ความว่า พระราชานั้นไม่ทรงทราบ ราชกิจทั้งหลายเหล่านั้นที่ฉันทำถวายพระองค์แน่นอน.

บทว่า อปรายินี ความว่า ไม่มีที่พึ่งที่ระลึก.

บทว่า ตทา หิ ได้แก่ ตถา หิ คือ จริงอย่างนั้น. อีกอย่างหนึ่ง ปาฐะว่า ตถา หิ นี้เหมือนกัน.