บทว่า มม ปสฺเส ความว่า ในระหว่างกิ่งเป็นต้นของเรา.

บทว่า นิวาตชา ความว่า เกิดแล้วในที่อับลม เพราะลมถูกบังไว้.

บทว่า ปริโยนทฺธิสฺสนฺติ ความว่า ต้นไม้เหล่านั้นเติบโตขึ้นอย่างนี้ แล้วจักปกคลุมเราไว้. อีกอย่างหนึ่ง ปาฐะ ก็เป็นอย่างนี้เหมือนกัน.

บทว่า กริสฺสเร ความว่า ภายหลังครั้นปกคลุมอย่างนี้แล้ว ก็จักทำเราไม่ให้เป็นต้นไม้เลย คือจักทำลายโดยประการทั้งปวง.