บทว่า อปฺปมฺปิ เจ ความว่า ถ้าทายกใดเชื่อกรรมเชื่อผลแห่งกรรม บริจาคไทยธรรมแม้เล็กน้อยไซร้.

บทว่า เตเนว โส ความว่า ดูก่อนมหาบพิตร ทายกนั้นย่อมเป็นสุขในโลกหน้า ด้วยผลแห่งไทยธรรมเล็กน้อยนั้นทีเดียว.

บทว่า วิเจยฺย ทานํ ได้แก่ ทานที่บุคคลเลือกทักขิณาทานและทักขิไณยบุคคลก่อน แล้วจึงถวาย. ในทักขิณาทานและทักขิไณยบุคคล สองอย่างนั้น เมื่อบุคคลไม่ให้ของตามมีตามเกิด เลือกให้แต่ไทยธรรมที่เลิศที่ประณีต ชื่อว่าย่อมเลือกให้แม้ซึ่งทักขิณาทาน. เมื่อไม่ให้แก่บุคคลทั่วไป เลือกให้แต่บุคคลผู้สมบูรณ์ด้วยคุณธรรมมีศีลเป็นต้น ชื่อว่าย่อมเลือกเป็นพระทักขิไณยบุคคล.

บทว่า สุคตปฺปสฏฺฐํ ความว่า ทานเห็นปานนี้ แม้พระพุทธเจ้าทั้งหลายก็ทรงสรรเสริญ.