ใน ๒ อย่างนั้นเพื่อจะแสดงถึงการเลือกเฟ้นพระทักขิไณยบุคคล ท่านจึงกล่าวคำมีอาทิว่า เย ทกฺขิเณยฺยา ดังนี้.

บรรดาบทเหล่านั้น บทว่า ทกฺขิเณยฺยา ได้แก่ พระอริยบุคคลทั้งหลายมีพระพุทธเจ้าเป็นต้น ผู้สมควรแก่ทักษิณา.

บทว่า ปาณภูตานิ ได้แก่ ภูต กล่าวคือสัตว์ที่มีชีวิตทั้งหลาย.

บทว่า อเหฐยนฺโต มีความกรุณา ไม่เบียดเบียนสัตว์ให้เดือดร้อน ท่องเที่ยวไป.