บรรดาบทเหล่านั้น บทว่า มนุสฺสหึส ความว่า กาย่อมเบียดเบียน คือรบกวนมนุษย์ทั้งหลาย เพราะเหตุนั้น นกจักรพรากจึงทักทายกานั้นอย่างนี้.

บทว่า อนุพฺพเต หมายความว่า ไปตาม คือบันเทิงอยู่ ได้แก่อยู่ด้วยความรักซึ่งกันและกัน.

บทว่า จกฺกวาเก ความว่า นกทั้งหลายย่อมสรรเสริญ คือยกย่อง ได้แก่กล่าวขวัญถึงว่า ชาตินกนั้นชื่อว่าจักรพราก.

บทว่า ทิเชสุ ความว่า ขึ้นชื่อว่านกทั้งหลาย มีประมาณเท่าใด บรรดานกทั้งหลายมีประมาณเท่านั้น เขารู้กันทั่วไปในหมู่มนุษย์ว่า พวกข้าพเจ้าเป็นผู้มีภาวะน่านับถือ.