พระมหาสัตว์คงให้พวกนั้นขนแก้วประพาฬ จากท้องทะเลตอนนั้น.

พวกพ่อค้า ครั้นผ่านพ้นท้องทะเลตอนนฬมาลีไปแล้ว พบท้องทะเลตอนที่ชื่อว่าพลวามุข น้ำในท้องทะเลตอนนั้น เดือดพล่านพุ่งขึ้น โดยเป็นพืดตลอดไป. น้ำที่พุ่งขึ้นโดยเป็นพืดตลอดไป ในท้องทะเลตอนนั้น ปรากฏเป็นเหมือนเหวใหญ่ใกล้หน้าผาขาด โดยส่วนทั่วไป. เมื่อคลื่นพุ่งขึ้น ก็เป็นเหมือนเหวติดต่อกันไป เสียงน่าสะพรึงกลัวบังเกิดขึ้น ปานจะทำลายหูทั้งสองเสีย และปานจะผ่าหทัยเสีย.

พวกพ่อค้าเห็นท้องทะเลตอนนั้น แล้วพากันกลัวสะทกสะท้าน.

ถามชื่อของสมุทรตอนนั้น ด้วยคาถาว่า

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๔,๘๗๕

อรรถกถา ฉบับแปลไทย เป็นงานของผู้แปลและผู้จัดพิมพ์ฉบับแปล คัดมาตามต้นฉบับโดยไม่แก้ถ้อยคำ แสดงภายใต้ เงื่อนไขนี้ หากเจ้าของประสงค์ให้นำออก แจ้งที่ saddhammadana@gmail.com จะนำออกทันที

ที่มาและฉบับอื่นของ “๙. สุปปารกชาดก”