บทว่า สิโลโก ได้แก่ เกียรติคุณ.

บทว่า สกฺกาโร ได้แก่ กรรมมีอัญชลีกรรมเป็นต้น.

บทว่า ปูชา ได้แก่ การบูชาด้วยสักการะมีของหอมและระเบียบดอกไม้เป็นต้น.

บทว่า ปงฺโก ความว่า บัณฑิตทั้งหลายกล่าวเปือกตม เพราะอรรถว่าทำให้จมลง.