ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย จะเป็นกษัตริย์ พราหมณ์ แพศย์ ศูทร คฤหัสถ์ บรรพชิต หรือสัตว์เดียรัจฉานก็ตาม สัตว์เหล่าใดเหล่าหนึ่งเป็นผู้เฉลียวฉลาดในธรรม คือการอ่อนน้อมต่อผู้ใหญ่ กระทำการนอบน้อมต่อผู้ใหญ่โดยวัยทั้งหลาย ผู้สมบูรณ์ด้วยคุณ สัตว์เหล่านั้นย่อมได้การสรรเสริญ คือพรรณนาชมเชยในอัตภาพนี้แหละว่า เป็นผู้อ่อนน้อมต่อผู้เจริญที่สุด เพราะกายแตกไปแล้ว ย่อมบังเกิดในสวรรค์.

พระศาสดาตรัสคุณของธรรม คือการอ่อนน้อมต่อผู้เจริญอย่างนี้แล้ว ทรงสืบอนุสนธิ

ประชุมชาดกว่า

ช้างผู้ประเสริฐในกาลนั้น ได้เป็น พระโมคคัลลานะ