ดูก่อนท่านผู้เจริญ บุคคลเป็นพราหมณ์ได้อย่างไร

เป็นพราหมณ์เต็มที่ได้อย่างไร ความดับรอบจะมีได้อย่างไร

เป็นผู้ตั้งอยู่ในธรรม บัณฑิตเรียกว่ากระไร.

อุททาลกะ เมื่อบอกแก่ท่าน จึงกล่าวคาถาที่ ๗ ว่า