บรรดาบทเหล่านั้น บทว่า นาจฺจนฺตํ นิกติปฺปญฺโญ นิกตฺยา สุขเมธติ ความว่า การหลอกลวง เรียกว่านิกติ บุคคลผู้มีปัญญาชื่อว่านิกติ คือผู้มีปัญญาหลอกลวง ย่อมไม่ถึงความสุขโดยส่วนเดียว คือไม่อาจดำรงอยู่ในความสุขนั้นแหละตลอดกาลเป็นนิตย์ เพราะการลวงคือการหลอกลวงนั้น แต่ว่า ย่อมถึงแต่ความพินาศโดยส่วนเดียว เท่านั้น.

บทว่า อาราเธติ แปลว่า ย่อมได้เฉพาะ. อธิบายว่า บุคคลผู้ลามกมีปัญญาหลอกลวง คือมีปัญญาอันสำเหนียกความเป็นคนคดโกง ย่อมได้เฉพาะคือย่อมประสบผลแห่งบาปที่ตนได้กระทำไว้.

ย่อมประสบผลบาปอย่างไร?

ย่อมประสบผลบาป เหมือนนกยางคอขาดเพราะปู ฉะนั้น.