บทว่า ปกฺกมึสุ ความว่า บรรทุกสิ่งของที่มีในกรุงพาราณสีด้วยเกวียน ๕๐๐ เล่มเดินทางไป.

บทว่า คามณึ ความว่า ตั้งผู้มีปัญญาผู้หนึ่งให้เป็นนายกองเกวียน.

บทว่า ฉาทิยา แปลว่า ที่ร่มเงา.

บทว่า อลฺลายเต คือ ปรากฏเป็นเหมือนเต็มด้วยน้ำ.