บทว่า สํวุเต ได้แก่ ผูกปากร่วมไว้.

บทว่า โอสธิกาเย คนฺเถนฺติ ความว่า ประพันธ์ฉันท์อย่างนี้ว่า ยาขนานนี้สำหรับโรคนี้ ขนานนี้สำหรับโรคนี้ แล้วให้ฝูงคน. บทว่า นฺหาปยนฺติ ได้แก่ ทำน้ำที่เรียกว่าน้ำสรง(น้ำมนต์). บทว่า ชปนฺติ จ ความว่า ร่ายวิชชัมภูต.

บทว่า ติกิจฺฉกสมา คือ เสมือนด้วยแพทย์.

บทว่า เตปิ วุจฺจนฺติ ความว่า แม้พวกนั้นก็มิได้รู้เลยว่าพวกเราเป็นพราหมณ์หรือมิใช่พราหมณ์ คงเลี้ยงชีวิตด้วยเวชกรรมเรื่อยไป ฝูงชนพากันเรียกว่าพราหมณ์ตามโวหาร.