บทว่า ตุณฺหิมาสินํ คือนั่งไม่พูดกะใครๆ.

บทว่า อกิญฺจนํ คือผู้เว้นจากความห่วงใยด้วยอำนาจราคะเป็นต้น.

บทว่า อารนํ ได้แก่ เว้นขาดแล้ว คือละบาปทั้งปวงตั้งอยู่.

บทว่า กมณฺฑลุํ ได้แก่ ลักจั่น.