บทว่า อุปกฺกมุํ แปลว่า ประหารกัน(ด้วยสาก).

บทว่า ปุพฺพเทวา ได้แก่ อสูรทั้งหลาย.

บทว่า ติทิวา ความว่า จากดาวดึงสเทวโลก.

บทว่า สสฺสติยา ความว่า ยังสำคัญตนว่าเที่ยง โดยความเป็นผู้มีอายุยืน อธิบายว่า จากเทวโลกอันสมมติกันว่าเที่ยงเป็นนิรันดร์.