บรรดาบทเหล่านั้น บทว่า วคฺคู ความว่า งามวิลาส.

บทว่า สุเภ แปลว่า งดงาม.

บทว่า อปฺปฏิเม ความว่า งดงามหางาอื่นในแผ่นดินนี้เปรียบมิได้.

เมื่อนายพรานนั้นหลีกไปแล้ว ช้างทั้งหลายก็มาถึง ไม่ทันเห็นปัจจามิตร.