พวกวานรต่างรับคำว่า ดีแล้ว พากันทำตามนั้น.

สมัยนั้น มีบุรุษผู้ฉลาดคนหนึ่ง เห็นพวกวานรในพระราชอุทยานเหล่านั้น พากันทำเช่นนั้น จึงกล่าวว่า แนะวานรทั้งหลาย เหตุไร พวกท่านจึงถอนต้นไม้อ่อนๆ ขึ้นแล้วรดน้ำตามประมาณราก อย่างนี้เล่า?

พวกวานรตอบว่า วานรผู้เป็นหัวหน้าสอนไว้อย่างนี้.

บัณฑิตฟังคำนั้นแล้ว ดำริว่า อนาถหนอ ลิงโง่ ช่างไม่เฉลียวเสียเลย คิดว่า จักทำประโยชน์ กลับทำความพินาศไปเสียฉิบ.