ครั้งนั้น พระโพธิสัตว์เรียนศิลปะอยู่ในสำนักของพราหมณ์นั้น.

อยู่มาวันหนึ่ง พราหมณ์ชวนพระโพธิสัตว์ออกจากบ้านของตน เดินทางไปสู่แคว้นเจตี ด้วยกิจธุระบางประการ. ก็ในระหว่างทางตอนที่เป็นป่าแห่งหนึ่ง มีพวกโจรที่เรียกว่า เปสนกโจรประมาณ ๕๐๐ คนมั่วสุมกันสกัดทางอยู่. พวกโจรเหล่านั้นจับพระโพธิสัตว์และเวทัพพพราหมณ์ไว้.

ก็เพราะเหตุไร โจรพวกนี้จึงถูกเรียกว่า เปสนกโจร?

เพราะเหตุที่เล่ากันว่า พวกมันจับคนได้ ๒ คน แล้วใช้คนหนึ่งไปเอาเงินมาให้พวกมัน เพราะเหตุนั้น คนทั้งหลายจึงเรียกพวกมันว่า "เปสนกโจร".

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๖๓๙

อรรถกถา ฉบับแปลไทย เป็นงานของผู้แปลและผู้จัดพิมพ์ฉบับแปล คัดมาตามต้นฉบับโดยไม่แก้ถ้อยคำ แสดงภายใต้ เงื่อนไขนี้ หากเจ้าของประสงค์ให้นำออก แจ้งที่ saddhammadana@gmail.com จะนำออกทันที

ที่มาและฉบับอื่นของ “๘. เวทัพพชาดก”