บทว่า เจตา ได้แก่ พวกโจรผู้อยู่ในแคว้นเจติรัฐ.

บทว่า หนึสุ เวทพฺพํ ความว่า โจรชาวเจติรัฐพากันฆ่าพราหมณ์ ผู้ได้นามว่า "เวทัพพะ" เพราะรู้มนต์เวทัพพะ เสียแล้ว.

บทว่า สพฺเพ เต พฺยสนมชฺฌคุํ ความว่า แม้คนเหล่านั้นทั้งหมดฆ่ากันเองถึงความย่อยยับ ไม่ได้เหลือเลยสักคนเดียว.

เมื่อมีเหตุเช่นนี้ พระโพธิสัตว์จึงประกาศก้องไปทั้งป่าว่า อาจารย์ของเรากระทำความบากบั่นในเรื่องมิใช่ฐานะ โดยเหตุมิใช่อุบาย เรียกทรัพย์ให้หลั่งไหลลงมา แม้ตนเองก็ถึงความสิ้นชีวิต ยังเป็นปัจจัยแห่งความพินาศของคนอื่นๆ อีก ๕๐๐ๆ ฉันใด แม้คนอื่นๆ ผู้ใดเล่าปรารถนาประโยชน์แก่ตน จักกระทำความพยายาม โดยเหตุมิใช่อุบาย ผู้นั้นทั้งหมดจักพินาศด้วยตนเองเป็นแน่ ทั้งจักเป็นปัจจัยให้คนอื่นๆ พลอยพินาศด้วย ดังนี้.