บรรดาฤาษีผู้เป็นบัณฑิตเหล่านี้ ณ ที่นี้ ใครเล่าหนอถูกถามแล้วจักพยากรณ์ปัญหาอันสุขุมของพระราชาทั้ง ๓ พระองค์ผู้เป็นใหญ่ในหมู่มนุษย์และของท้าววาสวะผู้เป็นจอมแห่งทวยเทพได้.

บรรดาบทเหล่านั้น บทว่า ปุรินฺทโท เป็นต้นเป็นคุณนามของท้าวสักกะนั่นเอง. แท้จริง เพราะท้าวสักกะนั้นให้ทานในก่อนจึงชื่อปุรินททะ เพราะเป็นใหญ่ในหมู่ภูตนิกายจึงชื่อภูตบดี เพราะถึงพร้อมด้วยบริวารจึงชื่อว่ามียศ เพราะเป็นอิสระยิ่งจึงชื่อเทวานมินทะ เพราะทรงกระทำวัตรบทเจ็ดประการด้วยดีจึงชื่อสักกะ ชื่อมฆวะด้วยสามารถนามในชาติก่อน เพราะเป็นพระสวามีของนางสุชาดาอสุรกัญญาจึงชื่อสุชัมบดี เพราะยังใจของทวยเทพให้ยินดีจึงชื่อเทวราช.

บทว่า โกเนว ตัดบทออกเป็น โก นุ เอว แปลว่า ก็ใครเล่าหนอ?

บทว่า นิปุเณ ได้แก่ ปัญหาอันละเอียดสุขุม.