บทว่า อทูสกํ ได้แก่ ผู้หาความผิดมิได้.

พระเจ้ากลาพุ ครั้นให้เชือดเฉือนอย่างนั้นแล้ว ตรัสสั่งให้เฆี่ยนด้วยหวายเส้นควบสำหรับประหารพันที ให้จับชฎาดาบสคร่ามาให้นอนคู้ แล้วเอาพระปราษณีประหารที่หลัง ทำให้ถึงทุกขเวทนาใหญ่.

บทว่า กลาพุวีจึ ความว่า พระเจ้ากลาพุนั้นก็เข้าถึงอเวจีนรก.

บทว่า กฏุกํ ความว่า เข้าถึงนรกอันมีเวทนากล้าเห็นปานนี้ ถูกเผาไหม้อยู่ในระหว่างเปลวไฟทั้ง ๖.