บรรดาบทเหล่านั้น บทว่า กาเยน เป็นต้น ท่านกล่าวไว้ด้วยสามารถแห่งความสุจริตทางไตรทวาร.

บทว่า น อตฺตเหตุ นี้ เป็นหัวข้อแห่งเทศนาเท่านั้น.

อธิบายว่า ไม่พูดเหลาะแหละ เพราะเหตุแห่งตน เพราะเหตุแห่งผู้อื่น เพราะเหตุแห่งทรัพย์ เพราะเหตุแห่งยศ เพราะเหตุแห่งลาภ หรือเพราะเหตุมุ่งอามิส.

ถึงเนื้อความนี้จะสำเร็จด้วยบทนี้ว่า สำรวมด้วยวาจา ดังนี้ก็จริง ถึงอย่างนั้นเพื่อแสดงเนื้อความให้หนัก ควรทราบว่าท่านกล่าวอย่างนี้อีกว่า ก็ความชั่วที่จะชื่อว่าคนผู้มักพูดเท็จไม่ทำไม่มี.