บทว่า ส วีตราโค ความว่า ดูก่อนท้าวสักกะ บุคคลนั้นปราศจากราคะอย่างนี้ กำจัดซึ่งโทษอันเกิดขึ้น ด้วยอำนาจอาฆาตวัตถุเก้าประการเป็นสภาพแล้ว พึงเจริญเมตตาจิต ครั้นเจริญเมตตาจิต ชื่อว่าไม่มีประมาณเพราะมีสัตว์หาประมาณมิได้เป็นอารมณ์แล้ว เป็นผู้มีฌานไม่เสื่อม ใครๆ จะตำหนิไม่ได้ ย่อมบังเกิดในพรหมโลก.

เมื่อพระมหาสัตว์กล่าวโทษแห่งกามทั้งหลายอยู่อย่างนี้ พระราชาแม้ทั้งสามองค์เหล่านั้นพร้อมด้วยพลนิกาย ต่างละความกำหนัดยินดีในเบญจกามคุณได้ด้วยตทังคปหาน.

พระมหาสัตว์รู้ดังนั้นแล้ว จึงกล่าวคาถาด้วยสามารถแห่งความร่าเริงของชนเหล่านั้นว่า

การเสด็จมาของมหาบพิตรผู้มีพระนามว่าอัฏฐกะ ภีมรถะและกาลิงคราชผู้มีพระเดชานุภาพฟุ้งเฟื่องไป เป็นการมาอย่างมหิทธิฤทธิ์ ทุกๆ พระองค์ทรงละกามราคะได้แล้ว.