บรรดาบทเหล่านั้น บทว่า นิเวสนํ ได้แก่ ปราสาท.

บทว่า ภสฺสรสนฺนิกาสํ แปลว่า ดูเลื่อมประภัสสร.

บทว่า รชตคฺคฬํ ความว่า มีบานประตูหน้าต่างเป็นเงิน.

บทว่า มณิยา ความว่า เรือนยอด และห้องในสงบนั้นเห็นปานนี้.