๑. ลักขณชาดก

๒ สีลวคฺควณฺณนา

๑ ลกฺขณชาตกํ

โหติ สีลวตํ อตฺโถติ อิทํ สตฺถา ราชคหํ อุปนิสฺสาย เวฬุวเน วิหรนฺโต เทวทตฺตํ อารพฺภ กเถสิ ฯ เทวทตฺตสฺส วตฺถุ ยาว อภิมารปโยชนา กณฺฑหาลชาตเก อาวิภวิสฺสติ ยาว ธนปาลก- วิสฺสชฺชนา ปน จุลฺลหํสชาตเก อาวิภวิสฺสติ ยาว ปฐวิปฺปเวสนา พารสนิปาเต สมุทฺทพาณิชชาตเก อาวิภวิสฺสติ ฯ

เอกสฺมึ สมเย เทวทตฺโต ปญฺจ วตฺถูนิ ยาจิตฺวา อลภนฺโต สงฺฆํ ภินฺทิตฺวา ปญฺจ ภิกฺขุสตานิ อาทาย คยาสีเส วิหรติ ฯ อถ เตสํ ภิกฺขูนํ ญาณํ ปริปากํ อคมาสิ ฯ ตํ ญตฺวา สตฺถา เทฺว อคฺคสาวเก อามนฺเตสิ สารีปุตฺตา ตุมฺหากํ นิสฺสิตกา ปญฺจสตา ภิกฺขู เทวทตฺตสฺส ลทฺธึ โรเจตฺวา เตน สทฺธึ คตา อิทานิ ปน เตสํ ญาณํ ปริปากํ คตํ ตุมฺเห พหูหิ ภิกฺขูหิ สทฺธึ ตตฺถ คนฺตฺวา เตสํ ธมฺมํ เทเสตฺวา เต ภิกฺขู มคฺคผเลหิ ปโพเธตฺวา คเหตฺวา อาคจฺฉถาติ ฯ เต ตตฺเถว คนฺตฺวา เตสํ ธมฺมํ เทเสตฺวา มคฺคผเลหิ ปโพเธตฺวา ปุนทิวเส อรุณุคฺคมนเวลาย เต ภิกฺขู อาทาย เวฬุวนเมว อาคมึสุ ฯ อาคนฺตฺวา จ ปน สารีปุตฺตตฺเถรสฺส ภควนฺตํ วนฺทิตฺวา ฐิตกาเล ภิกฺขู เถรํ ปสํสิตฺวา ภควนฺตํ อาหํสุ ภนฺเต อมฺหากํ เชฏฺฐกภาติโก ธมฺมเสนาปติ ปญฺจหิ ภิกฺขุสเตหิ ปริวุโต อาคจฺฉนฺโต อติวิย โสภติ เทวทตฺโต ปน ปริหีนปริวาโร ชาโตติ ฯ น ภิกฺขเว สารีปุตฺโต อิทาเนว ญาติสงฺฆปริวุโต อาคจฺฉนฺโต โสภติ ปุพฺเพปิ โสภติเยว เทวทตฺโตปิ น อิทาเนว คณโต ปริหีโน ปุพฺเพปิ ปริหีโนเยวาติ ฯ ภิกฺขู ตสฺสตฺถสฺสาวิภาวตฺถาย ภควนฺตํ ยาจึสุ ฯ ภควา ภวนฺตเรน ปฏิจฺฉนฺนํ การณํ ปากฏํ อกาสิ ฯ

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๒๘๗

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑. ลักขณชาดก”