๗. บุปผรัตตชาดก

๗. ปุปฺผรตฺตชาตกํ

นยิทํ ทุกฺขํ อทุํ ทุกฺขนฺติ อิทํ สตฺถา เชตวเน วิหรนฺโต เอกํ อุกฺกณฺฐิตภิกฺขุํ อารพฺก กเถสิ ฯ

โส หิ ภิกฺขุ ภควตา สจฺจํ กิร ตฺวํ ภิกฺขุ อุกฺกณฺฐิโตติ วุตฺโต สจฺจนฺติ วตฺวา เกน อุกฺกณฺฐาปิโตสีติ ปุฏฺโฐ ปุราณทุติยิกายาติ วตฺวา มธุรหตฺถรสา ภนฺเต สา อิตฺถี น สกฺโกมิ ตํ วินา วสิตุนฺติ อาห ฯ อถ นํ สตฺถา เอสา เต ภิกฺขุ อนตฺถการิกา ปุพฺเพปิ ตฺวํ เอตํ นิสฺสาย สูเล อุตฺตาสิโต เอตญฺเญว ปริเทวมาโน กาลํ กตฺวา นิรเย นิพฺพตฺโต อิทานิ นํ กสฺมา ปุน ปฏฺเฐสีติ วตฺวา อตีตํ อาหริ ฯ

อตีเต พาราณสิยํ พฺรหฺมทตฺเต รชฺชํ กาเรนฺเต โพธิสตฺโต อากาสฏฺฐกเทวตา อโหสิ ฯ อถ พาราณสิยํ กตฺติกรตฺติวารจฺฉโณ สมฺปตฺโต โหติ ฯ นครํ เทวนครํ วิย อลงฺกรึสุ ฯ สพฺโพ ชโน ฉณกีฬานิสฺสิโต อโหสิ ฯ เอกสฺส ปน ทุคฺคตมนุสฺสสฺส เอกเมว ฆนสาฏกยุคํ อโหสิ ฯ โส ตํ สุโธตํ โธวาเปตฺวา โอภญฺชาเปตฺวา สตวลิกสหสฺสวลิกํ กาเรตฺวา ฐเปสิ ฯ อถ นํ ภริยา เอวมาห อิจฺฉามหํ สามิ เอกํ กุสุมฺภรตฺตํ นิวาเสตฺวา เอกํ ปารุปิตฺวา ตว กณฺเฐ ลคฺคา กตฺติกรตฺติวารํ จริตุนฺติ ฯ ภทฺเท กุโต อมฺหากํ ทลิทฺทานํ กุสุมฺภํ สุทฺธวตฺถํ นิวาเสตฺวา กีฬาหีติ ฯ กุสุมฺภรตฺตํ อลภมานา ฉณกีฬํ น กีฬิสฺสามิ ตฺวํ อญฺญํ อิตฺถึ คเหตฺวา กีฬสฺสูติ ฯ ภทฺเท กึ มํ ปีเฬสิ กุโต อมฺหากํ กุสุมฺภนฺติ ฯ สามิ ปุริสสฺส อิจฺฉาย สติ กินฺนาม นตฺถิ นนุ รญฺโญ กุสุมฺภวตฺถุสฺมึ พหุํ กุสุมฺภนฺติ ฯ ภทฺเท ตณฺฐานํ รกฺขสปริคฺคหิตโปกฺขรณีสทิสํ พลวารกฺขา น สกฺกา อุปสงฺกมิตุํ มา เต เอตํ รุจฺจิ ยถาลทฺเธเนว ตุสฺสสฺสูติ ฯ สามิ รตฺติภาเค อนฺธกาเร สติ ปุริสสฺส อคมนียฏฺฐานํ นาม นตฺถีติ ฯ เอกา อากาสจารินี เทวตา ตสฺส อนาคตภยํ ทิสฺวา ตํ นิวาเรสิ ฯ

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๗๘๖

ที่มาและฉบับอื่นของ “๗. บุปผรัตตชาดก”