๙. โมรชาดก

๙ โมรชาตกํ

อุเทตยญฺจกฺขุมา เอกราชาติ อิทํ สตฺถา เชตวเน วิหรนฺโต อุกฺกณฺฐิตภิกฺขุํ อารพฺภ กเถสิ ฯ

โส ปน ภิกฺขูหิ สตฺถุ สนฺติกํ นีโต สจฺจํ กิร ตฺวํ ภิกฺขุ อุกฺกณฺฐิโตติ วุตฺเต สจฺจํ ภนฺเตติ วตฺวา กึ ทิสฺวาติ วุตฺเต เอกํ อลงฺกตปฏิยตฺตสรีรํ มาตุคามํ โอโลเกตฺวาติ อาห ฯ อถ นํ สตฺถา ภิกฺขุ มาตุคาโม นาม กสฺมา ตุมฺหาทิสานํ จิตฺตํ นาลุเฬสฺสติ, โปราณกปณฺฑิตานมฺปิ หิ มาตุคามสทฺทํ สุตฺวา สตฺต วสฺสสตานิ อสมุทาจิณฺณกิเลสา โอกาสํ ลภิตฺวา ขเณเนว สมุทาจรึสุ, วิสุทฺธาปิ สตฺตา สงฺกิลิสฺสนฺติ อุตฺตมยสสมงฺคิโนปิ อนยพฺยสนํ ๑- ปาปุณนฺติ, ปเคว อปริสุทฺธาติ วตฺวา อตีตํ อาหริ ฯ

อตีเต พาราณสิยํ พฺรหฺมทตฺเต รชฺชํ กาเรนฺเต โพธิสตฺโต โมรโยนิยํ ปฏิสนฺธึ คเหตฺวา อณฺฑกาเลปิ กณิการมกุลวณฺณอณฺฑโกโส หุตฺวา อณฺฑํ ภินฺทิตฺวา นิกฺขนฺโต สุวณฺณวณฺโณ อโหสิ ทสฺสนีโย ปาสาทิโก ปกฺขานํ อนฺตเร สุรตฺตราชีหิ วิราชิโต ฯ โส อตฺตโน ชีวิตํ อนุรกฺขนฺโต ติสฺโส ปพฺพตราชิโย อติกฺกมฺม จตุตฺถาย ปพฺพตราชิยา เอกสฺมึ ทณฺฑกหิรญฺญปพฺพตตเล วาสํ กปฺเปติ ฯ โส ปภาตาย รตฺติยา ปพฺพตมตฺถเก นิสินฺโนว สุริยํ อุคฺคจฺฉนฺตํ โอโลเกตฺวา อตฺตโน โคจรภูมิยํ รกฺขาวรณตฺถาย

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๘๔๓

ที่มาและฉบับอื่นของ “๙. โมรชาดก”