๔. ทุพภิยมักกฏชาดก
๔ ทุพฺภิยมกฺกฏชาตกํ
อทมฺมิ เต วาริ พหุตฺตรูปนฺติ อิทํ สตฺถา เวฬุวเน วิหรนฺโต เทวทตฺตํ อารพฺภ กเถสิ ฯ
เอกสฺมึ หิ ทิวเส ธมฺมสภายํ ภิกฺขู เทวทตฺตสฺส อกตญฺญุตํ มิตฺตทุพฺภิภาวํ กเถนฺตา นิสีทึสุ ฯ สตฺถา น ภิกฺขเว เทวทตฺโต อิทาเนว อกตญฺญู มิตฺตทุพฺภิ ปุพฺเพปิ เอวรูโป อโหสีติ วตฺวา อตีตํ อาหริ ฯ
อตีเต พาราณสิยํ พฺรหฺมทตฺเต รชฺชํ กาเรนฺเต โพธิสตฺโต เอกสฺมึ กาสิกคามเก พฺราหฺมณกุเล นิพฺพตฺติตฺวา วยปฺปตฺโต ฆราวาสํ สณฺฐเปสิ ฯ ตสฺมึ ปน สมเย กาสิกรฏฺเฐ วตฺตนิมหามคฺเค เอโก คมฺภีโร อุทกปาโน อโหสิ อโนตรณีโย ติรจฺฉานานํ ฯ มคฺคปฏิปนฺนา ปุญฺญตฺถิกา มนุสฺสา ทีฆรชฺชุเกน วารเกน อุทกํ อุสฺสิญฺจิตฺวา เอกิสฺสา โทณิยา ปูเรตฺวา ติรจฺฉานานํ ปานียํ เทนฺติ ฯ ตสฺส สมนฺตโต มหนฺตํ อรญฺญํ ฯ ตตฺถ พหู มกฺกฏา วสนฺติ ฯ อถ ตสฺมึ มคฺเค เทฺว ตีณิ ทิวสานิ มนุสฺสานํ สญฺจาโร ปจฺฉิชฺชิ ฯ ติรจฺฉานา ปานียํ น ลภึสุ ฯ เอโก มกฺกโฏ ปิปาสาตุโร ปานียํ ปริเยสนฺโต อุทกปานสฺส สนฺติเก วิจรติ ฯ โพธิสตฺโต เกนจิเทว กรณีเยน ตํ มคฺคํ ปฏิปชฺชิตฺวา คจฺฉนฺโต ตตฺถ ปานียํ อุสฺสิญฺจิตฺวา ปิวิตฺวา หตฺถปาเท โธวิตฺวา ฐิโต ตํ มกฺกฏํ อทฺทส ฯ อถสฺส ปิปาสิตภาวํ ญตฺวา ปานียํ อุสฺสิญฺจิตฺวา โทณิยํ อากิริตฺวา อทาสิ ฯ ทตฺวา จ ปน วิสฺสมิสฺสามีติ เอกสฺมึ รุกฺขมูเล นิปชฺชิ ฯ มกฺกโฏ ปานียํ ปิวิตฺวา อวิทูเร นิสีทิตฺวา มุขมกฺกฏิกํ กโรนฺโต โพธิสตฺตํ ภึสาเปติ ฯ โพธิสตฺโต ตสฺส กิริยํ ทิสฺวา อเร ทุฏฺฐมกฺกฏ อหํ ตว ปิปาสิตสฺส กิลนฺตสฺส พหุํ ปานียํ อทาสึ, อิทานิ ตฺวํ มยฺหํ มุขมกฺกฏิกํ กโรสิ, อโห ปาปชนสฺส นาม กโต อุปกาโร นิรตฺถโกติ วตฺวา ปฐมํ คาถมาห