๑๐. ทุทททชาดก

๑๐ ทุทฺททชาตกํ

ทุทฺททํ ททมานานนฺติ อิทํ สตฺถา เชตวเน วิหรนฺโต คณทานํ อารพฺภ กเถสิ ฯ

สาวตฺถิยํ กิร เทฺว สหายกา กุฏุมฺพิกปุตฺตา ฉนฺทกํ สํหริตฺวา สพฺพปริกฺขารทานํ สชฺเชตฺวา พุทฺธปฺปมุขํ ภิกฺขุสงฺฆํ นิมนฺเตตฺวา สตฺตาหํ มหาทานํ ปวตฺเตตฺวา สตฺตเม ทิวเส สพฺพปริกฺขารํ อทํสุ ฯ เตสุ คณเชฏฺฐโก สตฺถารํ วนฺทิตฺวา เอกมนฺเต นิสีทิตฺวา ภนฺเต อิมสฺมึ ทาเน พหุทายกาปิ อตฺถิ อปฺปทายกาปิ, เตสมฺปิ สพฺเพสํ อิทํ ทานํ มหปฺผลํ โหตูติ ทานํ นิยฺยาเทติ ฯ สตฺถา ตุมฺเหหิ โข อุปาสกา พุทฺธปฺปมุขสฺส ภิกฺขุสงฺฆสฺส ทานํ ทตฺวา เอวํ นิยฺยาเทนฺเตหิ มหากมฺมํ กตํ, โปราณกปณฺฑิตาปิ ทานํ ทตฺวา เอวเมว นิยฺยาเทสุนฺติ วตฺวา เตน ยาจิโต อตีตํ อาหริ ฯ

อตีเต พาราณสิยํ พฺรหฺมทตฺเต รชฺชํ กาเรนฺเต โพธิสตฺโต กาสิกรฏฺเฐ พฺราหฺมณกุเล นิพฺพตฺติตฺวา วยปฺปตฺโต ตกฺกสิลายํ สพฺพสิปฺปานิ อุคฺคณฺหิตฺวา ฆราวาสํ ปหาย อิสิปพฺพชฺชํ ปพฺพชิตฺวา คณสตฺถา หุตฺวา หิมวนฺตปฺปเทเส จิรํ วสิตฺวา โลณมฺพิลเสวนตฺถาย ชนปทจาริกญฺจรมาโน พาราณสิยํ คนฺตฺวา ราชุยฺยาเน วสิตฺวา ปุนทิวเส ทฺวารคาเม สปริโส ปิณฺฑาย จริ ฯ มนุสฺสา ภิกฺขํ อทํสุ ฯ ปุนทิวเส พาราณสิยํ จริ ฯ มนุสฺสา สมฺปิยายมานา ภิกฺขํ ทตฺวา คณพนฺเธน ฉนฺทกํ สํหริตฺวา ทานํ สชฺเชตฺวา อิสิคณสฺส มหาทานํ ปวตฺตยึสุ ฯ ทานปริโยสาเน คณเชฏฺฐโก เอวเมว วตฺวา อิมินา นิยาเมน ทานํ นิยฺยาเทสิ ฯ โพธิสตฺโต อาวุโส จิตฺตปฺปสาเท สติ, อปฺปกํ นาม ทานํ นตฺถีติ วตฺวา อนุโมทนํ กโรนฺโต อิมา คาถา อโวจ

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๙๓๓

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑๐. ทุทททชาดก”