๓. จุลลปทุมชาดก

๓ จุลฺลปทุมชาตกํ

อยเมว สา อหมฺปิ โส อนญฺโญติ อิทํ สตฺถา เชตวเน วิหรนฺโต อุกฺกณฺฐิตภิกฺขุํ อารพฺภ กเถสิ ฯ

วตฺถุ อุมฺมาทนฺติชาตเก อาวิภวิสฺสติ ฯ

โส ปน ภิกฺขุ สตฺถารา สจฺจํ กิร ตฺวํ อุกฺกณฺฐิโตติ วุตฺเต สจฺจํ ภควาติ วตฺวา โก ปน ตํ อุกฺกณฺฐาเปตีติ วุตฺเต อหํ ภนฺเต เอกํ อลงฺกตปฏิยตฺตํ มาตุคามํ ทิสฺวา กิเลสานุวตฺติโก หุตฺวา อุกฺกณฺฐิโตติ อาห ฯ อถ นํ สตฺถา ภิกฺขุ มาตุคาโม นาม อกตญฺญู มิตฺตทุพฺภี ถทฺธหทโย, โปราณกปณฺฑิตาปิ อตฺตโน ทกฺขิณชนฺนุกโลหิตํ ปาเยตฺวา ยาวชีวิตํ ทานมฺปิ ทตฺวา มาตุคามสฺส จิตฺตํ น ลภึสูติ วตฺวา อตีตํ อาหริ ฯ

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๙๘๗

ที่มาและฉบับอื่นของ “๓. จุลลปทุมชาดก”