๑๐. สาธุสีลชาดก

๑๐ สาธุสีลชาตกํ

สรีรทพฺยํ วุฑฺฒพฺยนฺติ อิทํ สตฺถา เชตวเน วิหรนฺโต อญฺญตรํ พฺราหฺมณํ อารพฺภ กเถสิ ฯ

ตสฺส กิร จตสฺโส ธีตโร อเหสุํ ฯ ตา จตฺตาโร ชนา ปตฺเถนฺติ, เตสุ เอโก อภิรูโป สรีรสมฺปนฺโน, เอโก วยปฺปตฺโต มหลฺลโก, เอโก ชาติสมฺปนฺโน, เอโก สีลวา ฯ พฺราหฺมโณ จินฺเตสิ ธีตโร นิเวสนฺเตน กสฺส นุ โข ทาตพฺพา, กึ รูปสมฺปนฺนสฺส อุทาหุ วยปฺปตฺตชาติสมฺปนฺนสีลวนฺตานํ อญฺญตรสฺสาติ ฯ โส จินฺเตนฺโตปิ อชานิตฺวา อิมํ การณํ สมฺมาสมฺพุทฺโธ ชานิสฺสติ, ตํ ปุจฺฉิตฺวา เอเตสํ อนฺตเร อนุจฺฉวิกสฺส ทสฺสามีติ คนฺธมาลาทีนิ คาหาเปตฺวา วิหารํ คนฺตฺวา สตฺถารํ วนฺทิตฺวา เอกมนฺตํ นิสินฺโน ภควโต อาทิโต ปฏฺฐาย ตมตฺถํ อาโรเจตฺวา ภนฺเต อิเมสุ จตูสุ ชเนสุ กสฺส ทาตุํ วฏฺฏตีติ ปุจฺฉิ ฯ สตฺถา ปุพฺเพปิ เต ปณฺฑิตา เอตํ ปญฺหํ กถยึสุ, ภวสงฺเขปคตตฺตา ปน สลฺลกฺเขตุํ น สกฺโกสีติ วตฺวา เตน ยาจิโต อตีตํ อาหริ ฯ

อตีเต พาราณสิยํ พฺรหฺมทตฺเต รชฺชํ กาเรนฺเต โพธิสตฺโต พฺราหฺมณกุเล นิพฺพตฺติตฺวา วยปฺปตฺโต ตกฺกสิลายํ สิปฺปํ อุคฺคณฺหิตฺวา อาคนฺตฺวา พาราณสิยํ ทิสาปาโมกฺโข อาจริโย อโหสิ ฯ อเถกสฺส พฺราหฺมณสฺส จตสฺโส ธีตโร อเหสุํ ฯ ตา เอวเมว จตฺตาโร ชนา ปตฺถยึสุ ฯ พฺราหฺมโณ กสฺส นุ โข ทาตพฺพาติ อชานนฺโต อาจริยํ ปุจฺฉิตฺวา ทาตพฺพยุตฺตกสฺส ทสฺสามีติ ตสฺส สนฺติกํ คนฺตฺวา ตมตฺถํ ปุจฺฉนฺโต ปฐมํ คาถมาห

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๑,๐๑๘

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑๐. สาธุสีลชาดก”